Dziedzictwo przyrody

Wśród 8 chorwackich parków narodowych, aż 7 z nich znajduje się nad samym morzem lub w jego pobliżu, a ósmy z nich – Plitwickie Jeziora – od wybrzeża oddalony jest o niecałe 200 km. Na archipelag wysp Brijuni, leżący na zachodnim wybrzeżu Istrii, składają się 2 większe i 12 mniejszych wysepek, a drugi wyspiarski park narodowy – Kornati – stanowi najbardziej urozmaicony archipelag na całym Mediteranie. Park Narodowy Mljet szczyci się dwoma jeziorami zwanymi Veliko jezero i Malo jezero. Z kolei parki narodowe: Północny Velebit, Paklenica i Risnjak są niezwykle atrakcyjne dla miłośników wycieczek górskich, speleologów, botaników i alpinistów. Rzeczny Park Narodowy Krka znajduje się natomiast nad najpiękniejszą chorwacką krasową rzeką.

W Chorwacji do tej pory ogłoszono 10 parków przyrody, z których 5 znajduje się na wybrzeżu. Park Przyrody Biokovo znajduje się na masywie górskim o tej samej nazwie, nad Riwierą Makarską i stanowi ulubione miejsce botaników, rowerzystów i miłośników wycieczek górskich. Park Przyrody Telašćica leży przy wejściu do Parku Narodowego Kornati tworząc zalew z wysoką, stromą skałą, na której szczycie znajduje się duże, słone jezioro. Velebicki Park Przyrody, znajdujący się w pobliżu Zadaru przyciąga speleologów i miłośników aktywnego wypoczynku. W pobliżu Zadaru znajduje się także największe chorwackie jezioro - Vransko jezero. Nad Opatią z kolei, podziwiać można górę i Park Przyrody Učka – krainę znaną ze wspaniałych warunków klimatyczno – uzdrowiskowych.

Kornati

Drugim wyspiarskim parkiem narodowym są Kornati – najbardziej urozmaicony archipelag na całym Mediteranie, składający się aż ze 140 niezamieszkałych wysp, wysepek i skał. Tworzy on raj dla żeglarzy, współczesnych Robinsonów i nurków. Przyjeżdżając tutaj, w pierwszej chwili może Was zaskoczyć ostre połączenie bieli skał z błękitem morza kryjącego głębokie tajemnice swoich mieszkańców, jednak poznając głębiej to piękne zjawisko przyrody zrozumiecie, że te dwa kontrasty fantastyczne się uzupełniają. Kornackie „korony“ są jednocześnie najbardziej znanym zjawiskiem w parku. Tą piękną nazwę nie bez powodu zyskały białe, pionowe skały zwrócone w kierunku otwartego morza. „Korony“ są świadkami, ale także najpiękniejszymi rezultatami procesów geologicznych, które ich cierpliwie i dokładnie kształtowały. Na pewno interesuje Was fakt, czy archipelag ten był kiedyś zamieszkały. Na wyspach Kornat i Žut znajdziecie iliryjskie twierdze i ruiny stanowiące najstarsze budowle archipelagu. W czasach Bizancjum na wyspie Kornat powstała twierdza Tureta, którą można zwiedzać, i która najprawdopodobniej pochodzi z VI wieku a jej funkcją była obrona wysp i śledzenie żeglugi statków po wówczas niebezpiecznym Morzu Adriatyckim. Polecamy także ciekawą wycieczkę do saliny w miejscowości Lavsa, a właściwie jej ruin, gdyż większa jej część została zatopiona. Warto także zobaczyć wenecjański zamek z XVI wieku znajdujący się na wysepce Vela Panitula.

Brijuni

Archipelag Brijuni znajdujący się na zachodnim wybrzeżu Istrii, tworzą 2 większe i 12 mniejszych wysepek zamieszkałych jeszcze w czasach antyku przez najbogatsze i najbardziej poważane osobistości. Podobnie jak większa część wybrzeża Adriatyku, Brijuni tworzą idealne połączenie pięłna natury i dziedzictwa kulturalnego. Jeszcze w czasach prehistorii doceniono dogodne położenie archipelagu i na relatywnie niewielkiej powierzchni zaczęto tworzyć historię. Zwiedzając archipelag Brijuni, prawie na każdym kroku natkniecie się na jej ślady – jest tu około stu miejsc i obiektów o archeologicznym i kulturowo-historycznym znaczeniu, datowanych jeszcze na czasy neolitu. Wyspa słynie z niezwykle pięknego połączenia turkusowo-błękitnego morza i odświeżającej zieleni wysp, oraz z wielu zabytków kulturalnych będących świadkami minionych lat. Biel istryjskich kamieni - charakterystyczna na wyspach i ich plażach - jak naszyjnik z pereł podkreśla piękno tego archipelagu.

Mljet

Najbardziej zielona adriatycka wyspa i Park Narodowy Mljet leży na południowy zachód od Dubrownika, a charakteryzują go dwa jeziora: Veliko jezero i Malo jezero oraz unikalne lasy śródziemnomorskiego dębu. Głównym powodem ogłoszenia wyspy parkiem narodowym było jego urozmaicone wybrzeże oraz bujny świat roślin, a konkretniej – gęste lasy. Na południowej stronie wyspy znajduje się cieśnina tworząca jezioro Veliko jezero, która przepływając przez jeszcze węższą cieśninę tworzy Malo jezero. Choć oba jeziora są słone, pozostałe ich cechy odpowiadają innym typowym jeziorom. Obfitują w wiele gatunków ostryg, a plankton tych jezior jest przedmiotem wielu prac naukowych. Pływanie polecamy przy kamienistej plaży otwartego morza, lub w słonej, błękitnej wodzie jeziora Veliko jezero. Nawet jeżeli znajdziecie się na wyspie wiosną lub jesienią będziecie się mogli tutaj kąpać w jeziorze Malo jezero, które jest cieplejsze od jeziora Veliko jezero i od morza. Polecamy długie spacery przez gęste sosnowe lasy – może Wam się poszczęści i napotkacie szczurnika – ciekawe małe zwierzątko chroniące wyspę od węży.

Krka

Rzeczny park narodowy leży nad najpiękniejszą krasową rzeką Krką. Rzeka stanowi swego rodzaju fenomen krasowy, gdyż przebijając się do morza tworzy liczne jeziora, wodospady i bystre rzeczki. Największe wrażenie sprawiają popularne wodospady: Skradinski buk i Roški slap. Roški slap jest łatwo dostępny i można go zwiedzać przez cały rok. Stąd Krka ponownie tworzy wydłużone jezioro - Visovačko jezero. Pośrodku jeziora znajduje się wysepka, której jezioro zawdzięcza swoją nazwę - Visovac, i gdzie znajduje się kościół oraz Klasztor Franciszkanów, co krajobrazowi jeziora nadaje niezwykłej atmosfery tajemniczości. Na wyspę pierwsi przesiedlili się w XIV wieku Augustyni (pustelnicy), którzy wybudowali tutaj klasztor i kościółek. Skradinski buk zalicza się do najpiękniejszych naciekowych wodospadów w Europie, a dostęp do niego umożliwiają liczne ścieżki spacerowe i mosty.

Risnjak

Park Narodowy Risnjak, znajdujący się w Gorskim Kotarze, swoją nazwę nawdzięcza rysiowi – będącego pod ochroną gatunkowi dzikiego kota. Znajdziecie tutaj także szarotkę alpejską - również znajdującą się pod ochroną. Spacerując po edukacyjnych szlakach poznacie wiele gatunków roślin i idealnie wypoczniecie na świeżym powietrzu. Park Narodowy Risnjak przyciąga alpinistów, speleologów i biologów, ale taże „zwykłych“ miłośników przyrody. Szlaki edukacyjne powstały właśnie dla takich gości, aby w łatwy i ciekawy sposób mogli poznać piękno tego parku. Po zwiedzeniu Parku Narodowego Risnjak polecamy poznanie okolicznych lasów, gdzie można wypocząć na niezwykle świeżym powietrzu wdychając wspaniały zapach sosen.

Paklenica

Park Narodowy Paklenica tworzy małą, ale ważną część masywu górskiego Velebit, a obejmuje dwa kaniony, oraz tzw. Wielką i Małą Paklenicę. Park ten stanowi jeden z najbogatszych w przyrodę i najpiękniejszych części Velebitu, a swoim pięknem przyciąga alpinistów. W wąwozie Wielkiej Paklenicy znajduje się najwyższa stroma skała - Anica kuk, która jest niezwykle popularna wśród miłośników wycieczek górskich, a w całym parku narodowym znajduje się ponad 400 punktów wycieczkowych o różnym stopniu trudności, każdy więc znajdzie odpowiedni dla siebie szlak. Park Narodowy Paklenica zamieszkują liczne zwierzęta, wśród których znajduje się Sęp Białogłowy znajdujący się pod ochroną, a także: niedźwiedzie, dziki, rysie, oraz wiele gatunków motyli. Możliwość wycieczek górskich i przepiękna przyroda zachwycą każdego turystę.

Północny Velebit

Park Narodowy Północny Velebit leży na terenach górskich, a dokładniej na masywie górskim Velebit, który stanowi swego rodzaju granicę między wpływami kontynentalnej i nadmorskiej Chorwacji. Jest ulubionym miejscem wśród miłośników wspinaczek górskich, speleologii i przyrody, a doświadczeni turyści uważają go za prawdziwy klejnot. W parku znajduje się wiele górskich szlaków. Najbardziej znanym jest szlak Premužićeva staza prowadzący przez najpiękniejsze i najciekawsze części Północnego Velebitu. Ze szczytów górskich rozpościera się przepiękny widok na Morze Adriatyckie i wyspy. Niegdyś tereny te zamieszkiwała większa liczba ludzi, o czym świadczą liczne ruiny starych, gospodarskich domów. Przy morskiej stronie Velebitu znajduje się Zatoka Zavratnica, zatopiona dolina – najpiękniejszy szczegół wybrzeża Velebitu.

Plitwickie Jeziora

Połączenie klimatu kontynentalnego i morskiego w Parku Narodowym Plitwickie Jeziora, wpływa na przyjemne, ciepłe lata i obfitujące w śnieg zimy, a wiosenna zieleń i jesienna paleta kolorów przyciągają tutaj wielu turystów już przez szereg lat. Plitwickie Jeziora są więc miejscem, które można zwiedzać przez wszystkie cztery pory roku i które zawsze pozostawiają wrażenie jakby się je widziało po raz pierwszy. Szesnaście błękitno-zielonych połączonych ze sobą jezior tworzy wyjątkowe dzieło przyrody. Jeziora łączą wodospady, które podziwiać można spacerując po licznych mostkach i ścieżkach, lub podczas romantycznej jazdy stateczkiem. Jeziora słyną także z wyjątkowej kryształowo czystej i przeźroczystej wody, co pozwala zobaczyć ich głębiny aż do 8 metrów.

Kopački rit

Park Przyrody Kopački Rit znajduje się w pobliżu ujścia rzeki Drawy, przy samej granicy ze Serbią i stanowi jedno z najważniejszych, największych i najciekawszych zachowanych terenów bagiennych w Europie. Park składa się z licznych dopływów i jeziorek przy Dunaju. Część parku znajduje się pod ścisłą ochroną jako specjalny rezerwat zoologiczny. Zagnieździło się tutaj około 260 gatunków ptaków, a wiele z nich przebywa tutaj tymczasowo, przylatując z północnych, chłodniejszych krajów do południowych i ciepłych miejsc. Pod wodą znajduje się około 40 gatunków ryb, a na lądzie wiele gatunków ssaków (jelenie, sarny, dziki, rysie, kuny, lisy, wydry i inne). Zwiedzanie parku organizowane jest panoramicznymi statkami, łodziami, powozami konnymi lub pieszo pod opieką przewodnika. Istnieją także specjalne programy umożliwiające filmowanie zwierząt, a szczególnie ptaków. Część parku będąca pod mniejszą ochroną dostępna jest dla łowców dziczy i ryb.

Papuk

Papuk leżący w pobliżu Požegi, na północnej i północno-zachodniej granicy Kotliny Požeskiej, należy do Wyżyny Sławońskiej z najwyższym szczytem Papuk. Tereny parku charakteryzują przepiękne leśne krajobrazy. Istnieje wiele miejsc, które koniecznie trzeba zobaczyć: począwszy od ciekawostek geologicznych i botanicznych po historyczne budowle i wykopaliska archeologiczne. Park Przyrody Papuk czynny jest dla zwiedzających przez cały rok. Oferuje wiele możliwości rekreacji i stanowi idealne miejsce na aktywny wypoczynek (górska jazda rowerem, wspinaczki górskie i spacery wśród przyrody atrakcyjne przez wszystkie pory roku). Wycieczki górskie polecamy wszystkim, bez względu na wiek, gdyż szczyty Papuka nie przekraczają 1000 m. Latem do dyspozycji są tutaj baseny z wodą termalną (termy „Toplice“ w pobliżu miejscowości Velika), a miłośnicy śniegu i sportów zimowych mogą się zabawić w centrum narciarskim "Nevoljaš".

Medvednica

Medvednica znajduje się przy północnej części Zagrzebia a jej najwyższym szczytem jest Slijeme. Rzadko która europejska stolica ma tak blisko położony park przyrody jak Zagrzeb. Do podnóży Medvednicy można dotrzeć z wielu dzielnic Zagrzebia: samochodem, tramwajem i autobusem, a do samego szczytu Sljeme można dojść pieszo, lub dojechać kolejką linową. Dobrze zachowane lasy Medvednicy stanowią główny teren rekreacyjny mieszkańców Zagrzebia. Oprócz możliwości spacerowania po lesie, Medvednica jest atrakcyjna ze względu na piękne jaskinie, z których najciekawszą jest Veternica – jedna z największych w Chorwacji. Przy średniowiecznej twierdzy Medvedgrad, powstał Ołtarz Ojczyzny czczący pamięć wszystkich tych, którzy stracili życie dla Chorwacji. Zimą śnieg leży tutaj średnio przez 100 dni, a jego najgrubsza warstwa jest w lutym. Wiosną i latem na Medvednicy jest znacznie bardziej słonecznie niż w Zagrzebiu i Zagorju, dlatego wtedy właśnie odwiedza ją najwięcej wycieczkowiczów.

Lonjsko polje

Lonjsko polje znajduje się w dolinie między rzeką Sawą i górą Moslavačka, częściowo przy rzece Lonji, oddalone od Sisaka o około 30km. Park ten stanowi największe chronione tereny podmokłe, nie tylko w Chorwacji, lecz w całym zlewie Dunaju. Charakteryzuje się bogactwem świata roślin i zwierząt, oraz ciekawą architekturą posawskich drewnianych domów, które dzięki swemu pięknu, dobremu staniu i liczebności stanowią prawdziwy zabytek dziedzictwa architektonicznego. Niektóre miejsca na terenie parku są pod ścisłą ochroną ( na przykład rezerwat ornitologiczny Krapje Đol). Bagienne łąki, lasy jesionów, wierzb, i topoli tego rezerwatu są ważnym miejscem zagnieżdżania się kaczek, a na podmokłych terenach lasów dębowych i na łąkach Lonjskiego Polja spotkać można rzadkie gatunki europejskich zwierząt takich jak: orzeł bielik i gadożer, siwa i biała czapla, czarny bocian, i inne. Tereny te, gdzie wysoki poziom wody może się utrzymywać aż przez sześć miesięcy, są jednym z największych tarlisk karpi w Eruropie.

Žumberak

Górzysty teren południowego strony Wyżyny Žumberak, ogłoszony został parkiem przyrody w roku 1999. Znajduje się o około 30 km na południowy-zachód od Zagrzebia, a swoją nazwę zawdzięcza historycznemu miastu Žumberak (które spłonęło w 1793r. - ruiny przy wiosce o tej samej nazwie). Chroniony obszar Parku obejmuje oddzielony górski teren Wyżyny Žumberak i Wyżyny Samoborskiej. Tereny te są typowo krasowe (jaskinie, przepaście, rzeki niknące w podziemnych grotach) z bukowymi i kasztanowymi lasami. Teren Parku Przyrody Žumberak charakteryzuje wiele źródeł wody. Wykopaliska archeologiczne potwierdzają fakt, że tereny te były zamieszkałe nieprzerwanie aż od epoki kamienia łupanego. Najstarszy zachowany zabytek dziedzictwa archeologicznego pochodzi z XIII wieku. Tereny parku charakteryzuje także bogaty świat roślin i zwierząt. Można więc tutaj spotkać duże zwierzęta drapieżne takie jak niedźwiedź czy wilk. Z ptaków szczególnie liczne są jastrzębie kokoszniki, którym swoją nazwę zawdzięcza miasto Jastrebarsko.

Učka

Park Przyrody Učka obejmuje masyw górski Učka i część pasma górskiego Ćićarija, a jego łączna powierzchnia wynosi 160 km2 po wschodniej stronie Półwyspu Istryjskiego. Największym szczytem Učki jest Vojak, na którym znajduje się wieża pełniąca funkcję punktu widokowego i gdzie znajduje się sklep z pamiątkami. Można stąd podziwiać zapierający dech w piersiach widok: na wyspę Krk, Lošinj i Cres, Gorski kotar oraz na Półwysep Istryjski. Učkę charakteryzuje bogata fauna i flora, a szczególnie wyróżniają się tutaj gatunki endemiczne takie jak dzwonek, oraz rzadko spotykany Sęp Białogłowy. Warto też wspomnieć stuletnie lasy kasztanów jadalnych (maruni), lasy bukowe, różnego rodzaju lecznicze zioła i inne rośliny. O tym, że tereny te zamieszkiwane były od wieków świadczy stworzone ludzką ręką dziedzictwo kulturalne. Miłośnikom przygód polecamy wiele atrakcji w parku: począwszy od wycieczek po licznych ścieżkach rowerowych, po wspinaczkę po skałach, (najpopularniejszą z nich jest Vela Draga), loty paralotnią, aż po zwykłe wycieczki górskie lub jazdę konną na czystym powietrzu i podziwianie przepięknego krajobrazu.

Telaščica

Park Przyrody Telašćica znajduje się przy wejściu do Parku Narodowego Kornati i stanowi wąski zalew ze stumetrową pionową skałą, na której szczycie znajduje się duże, słone jezioro. Do roku 1988 Telaśčica była częścią Parku Narodowego Kornati. Obecnie stanowi park przyrody na północnym wybrzeżu wyspy Dugi otok z najwyższym punktem Grpašćak i słonym jeziorem Mir. Telašćica to jednocześnie jedna z najpiękniejszych i największych zatok na Adriatyku. Znana jest także jako dobre i bezpieczne schronienie dla wszelkiego rodzaju łodzi i jachtów. Jej północno-wschodnia część jest całkowicie pusta - bez roślinności, natomiast część południowo-zachodnia porośnięta jest gęstym lasem sosnowym, gajami oliwnymi i sadami figowymi. Ciekawym zjawiskiem jest zmiana poziomu wody w jeziorze Mir w stusunku do zmiany poziomu morza: poziom wody w jeziorze zmienia się z niewielkim opóźnieniem, zgodnie ze zmianami poziomu morza. Tereny Parku Przyrody Telašćica od dawna są zamieszkiwane, o czym świadczą wykopaliska z czasów paleolitu (ruiny w miejscowości Sali, rzymskie ruiny w miejscowości Mala Proversa, starochorwackie i pre-romańskie kościoły w Dugopolju). Świat zwierząt jest tu także bardzo bogaty. Głębiny morza mogą się poszczycić około 250 gatunkami roślin i 300 zwierzętami, a w tym gąbką i czerwonymi koralami.

Vransko jezero

Jezioro Vransko jezero to fenomen przyrody i największe naturalne jezioro w Chorwacji. Znajduje się między dwoma historycznymi miastami: Zadarem i Szibenikiem, kilka kilometrów od Biogradu. Jezioro i jego okolicę w roku 1999 ogłoszono parkiem przyrody. Stanowi ono właściwie podmokłe krasowe pole, a w wodę zaopatruje je kilka mniejszych źródeł. Jezioro cechuje wiele ciekawostek. Jego część jest chroniona jako rezerwat ornitologiczny (od 1983 r.), a całe jezioro ogłoszono ważnym regionem dla ptaków całej Europy (Important Bird Area - IBA) zgodnie z kryteriami Unii Europejskiej. Vransko jezero zawsze przyciągało uwagę, ze względu na swoje piękno natury i zabytki kulturalne. Wykopaliska archeologiczne w miejscu zwanym „Crkvine“ oraz w innych miejscach w okolicy jeziora świadczą o tym, że istniało tu niegdyś kilka rzymskich gospodarstw rolnych. Rzymskie napisy znalezione na tarasie rzymskiego akweduktu potwierdzają dużą aktywność gospodarczą Cesarstwa Rzymskiego na tych terenach. Akwadukt rzymskich budowniczych - z miasta Vrane do Zadaru- nie tylko zaopatrywał w wodę Zadar, ale także wszystkie posiadłości rolnicze znajdujące się w pobliżu akweduktu.

Biokovo

Chroniony Park Przyrody Biokovo leży na masywie górskim Biokovo, a sam masyw tworzy swego rodzaju ogromny mur wznoszący się nad Riwierą Makarską. Ten krasowy, nadbrzeżny pas wspaniałych zjawisk natury obfituje w głębokie groty, jaskinie, przepaście i lasy bukowe. Niektóre z tych grot znajduje się na tyle głęboko pod ziemią, że nawet w czasie letnich upałów w ich wnętrzu kryje się śnieg i lód, dzięki czemu od dawna takie groty wykorzystywano do przechowywania żywności latem. Dla turystów poznających górę ciekawe będzie na pewno zwiedzanie ogrodu botanicznego i dostępnych szczytów Vošac i Sv.Jure. Miłośnicy rekreacji mogą korzystać z wielu atrakcji, takich jak jezda na rowerach, spacery po górach i jazda konna, a prawdziwi zwolennicy przygód mogą się wybrać na lot paralotnią. Ogród botaniczny znajduje się przy wiosce Kotištine. Najwyższym szczytem Biokova jest Sv. Jure. Można do niego dojechać samochodem, co sprawia że jest jeszcze bardziej atrakcyjny i łatwiej dostępny. Co roku, w ostatnią sobotę lipca organizowane są tutaj pielgrzymki. Ze szczytu rozpościera się przepiękny widok na Riwierę Makarską i wyspy Środkowej Dalmacji, a przy ładnej pogodzie można stąd nawet zobaczyć szczyty włoskich Apenin.

Velebit

Jest niezwykle wiele atrakcji przyrodniczych dzięki którym Velebit ogłoszono parkiem przyrody: wspaniałe skały, kaniony, głębokie groty i jaskinie, oraz wiele gatunków endemicznych roślin i zwierząt. Na Velebicie są właściwie dwa parki narodowe, co sprawia że często nazywany jest „parkiem parków narodowych“. W roku 1978 został zaliczony do Światowej Sieci Rezerwatów Biosfery ("Program człowiek i biosfera", UNESCO). Na terenie Velebitu znajdują się siedziby wielu endemicznych gatunków fauny i flory. Park ten obfituje także w jaskinie, z których najbardziej znana to Cerovačka Spilja w pobliżu Gračaca oraz jaskinia Paklenica w pobliżu Starigradu. Dawniej tereny te zamieszkiwała większa liczba ludzi, którzy pozostawili po sobie ślady w formie licznych ruin budynków gospodarskich, obiektów sakralnych i zabytków kulturalnych. Obecnie świadczą one o dawnym stylu życia, o zwyczajach i kulturze mieszkańców tej tajemniczej góry. Przez Park Velebit prowadzi wiele szlaków górskich, z których najbardziej znanym jest szlak zwany Premužićeva staza. Ze szczytów góry rozpościera się przepiękny widok na Adriatyk i jego wyspy. W parku można się wybrać na rafting ( po rzece Zrmanja), na wspinaczki górskie, sportowy połów ryb lub na spokojne górskie wycieczki.

Lastovo

Archipelag Lastovo w roku 2006 ogłoszony został parkiem przyrody. Zieloną wyspę Lastovo otaczają wysepki Priježba, Mrčara, Vlasnik, Bratin otok, Kopište i Sušac a na wschodniej stronie wysepki z grupy zwanej Lastovnjaci. Należący do niej Saplun charakteryzuje się piaszczystymi zatokami. Sušac z kolei to największa i najbardziej oddalona od lądu wyspa archipelagu Lastovskiego. Ciekawe, że na wyspie tej oprócz grupy latarników i jednego pasterza z 300-toma owcami i 50-cioma kozami, nikt inny nie mieszka. Lastovo to natomiast wyspa idealna dla miłośników przyrody, żeglarstwa, połowu ryb i tradycyjnej chorwackiej kuchni ( wyspa Lastovo znana jest z homarów i wspaniałych win). Można ją zwiedzać zarówno z morza, jak i z lądu. Znaczące piękno kryją w sobie głębiny pobliskiego morza oraz wyspiarskie skały i jaskinie. Lastovo staje się zawsze aktywniejsze w czasie trwania festiwalu «Lastovo – wyspa muzyki» odbywającego się co roku na początku sierpnia.